Als we in de spiegel kijken, wat zien we dan eigenlijk? Het lijkt misschien of we onszelf zien, maar kunnen we onszelf eigenlijk wel zien?
Want wat we zien is ons spiegelbeeld, het is een omgekeerd -beeld in spiegel- en geeft dus eigenlijk een vertekend beeld.
Vanuit een diepere laag vertaalt, en met een nog grotere impact, kunnen we onszelf niet goed zien omdat we meestal vanuit belemmerende overtuigingen naar onszelf kijken. Maar dat is niet wie we werkelijk zijn, en dus ook een vertekend beeld.
We zijn vergeten om onszelf te zien als prachtig en puur, liefdevol en volmaakt in ons diepste wezen. Want dat zijn we allemaal (al)!
Wat zie jij? Kun jij jezelf zien als prachtig en volmaakt? In de prachtigste kleuren, en al helemaal goed precies zoals alles is?
Waarschijnlijk lukt dit niet altijd. Hier worstelen we allemaal mee. Misschien wel onbewust.
De vraag wordt dan wellicht, hoe eerlijk durf jij naar jezelf te kijken? Kun jij jezelf helemaal zien en daar onvoorwaardelijk van houden? Durf jij liefdevol te zijn? Of stop je (een deel van) jezelf soms liever weg? Dit zijn interessante vragen om eens bij stil te staan.
Ergens bewust, en nog vaker onbewust, stoppen we allemaal wel een deel van onszelf weg. Maar, waar we liever niet naar kijken komt hoe dan ook naar boven.
Weerspiegelt in het beeld van onszelf wat we dénken te zien en ook door gebeurtenissen, situaties en personen om ons heen. Onze buitenwereld weerspiegelt onze binnenwereld. Je kunt alles in je leven als een spiegel (gaan) zien. Iedereen die je op jouw pad tegenkomt, weerspiegelt iets in jou. En kan jou ook iets spiegelen.
Zo was ik zelf heel goed in het wegstoppen van trauma-wonden die diepe littekens hadden achter gelaten. Toch werd ik steeds gespiegeld in patronen, delen van mijzelf waar ik liever niet naar wilde kijken én die ik tegelijkertijd dus ook nog in stand hield.
In relaties kwam ik daarbij steeds weer in dezelfde (val)kuil terecht. Telkens opnieuw begaf ik mij op het pad van de liefde in ongemakkelijke situaties waarbij ik zocht naar verbinding, met de ander, maar die ander op allerlei manieren juist (emotioneel) onbereikbaar bleek te zijn. Als tegenreactie ging ik mij vervolgens aanpassen en compleet op in de energie van die ander. Door ook mijn grenzen niet duidelijk aan te geven, zette ik mijzelf buiten spel.
Deze gebeurtenissen hadden iedere keer duidelijk dezelfde ondertoon, een volwaardige verbinding hield ik hiermee eigenlijk zélf op afstand. Ik was immers ook niet volledig in verbinding met mijzelf.
Alhoewel dit vaak pijnlijk is, geven deze gebeurtenissen ons de kans om ergens naar te kijken en daar een waardevolle les in te kunnen zien.
Het begint met eerlijk en liefdevol zijn naar onszelf. We lopen misschien allemaal wonden op en hebben allemaal misschien wel opgeslagen, oude trauma sporen. We luisteren vaak ook allemaal naar een kritische stem in onszelf die vaak van alles van ons vindt, niet alleen als we in de spiegel kijken, en dat is niet erg. Het is de kunst om desondanks (anders) naar onszelf en zo ook naar anderen te kunnen kijken. Bewustwording helpt ons daarbij.
Hoe meer jij je bewust wordt van gedachten, overtuigingen en verhalen die jouw belemmeren, hoe meer jij jezelf en de waarheid áchter de waarheid kunt zien.
Don Miquel Ruiz schrijft hier in zijn boek, ‘De Vier Inzichten: Wijsheid van de Tolteken’, over en geeft een mooi voorbeeld. Hij beschrijft het verhaal van een mens, zoals jij en ik, die diep in zijn hart voelde dat er meer moet zijn en op een nacht heel helder kan zien dat wij, jij, alles is gemaakt uit licht en sterren, dat alles met elkaar verbonden is. En dat we dit tegelijkertijd vergeten zijn. Hij noemt zichzelf De Beslagen Spiegel.
‘’Iedereen is een spiegel’’, zei hij. Hij herkende zichzelf in iedereen, maar niemand herkende zich in hem. Hij zei: ‘Ik ben de Beslagen Spiegel, want in ieder van jullie kijk ik naar mijzelf, maar we herkennen elkaar niet door de rook tussen ons in’’. Deze rook belet ons om onszelf en elkaar te zien voor wie we ten diepste zijn.
De rook staat hier voor belemmerende overtuigingen, de verhalen die we zijn gaan geloven over onszelf. Maar er is een diepere kern, waar we ons ware zelf kunnen vinden.
En de spiegel, dat ben jij.
“Live to love”
Liefs Amy
Recente reacties